دیر گاهی است خودم را گم کرده ام به صحرا زد دل xa0، xa0بارانی و ابری نم ریزی ز شبنم xa0روی گل جاریست باغ و باران همچو بی رنگی آب xa0، از کلام جاxa0ماندم ن . م . اسفند 94 xa0

انتهای این قصه ی سرد و سفیدهمیشه سبز خواهد بودتا رسیدن سال نو ، تنها یک سلام خورشید باقی ست . . .هزاران تبریک