زندگی کن

هیچ چیز پایدار نیست

همه چیز در حال تغییر و دگرگونیست و این بهترین نعمت خداست

بله می گذرد این روزها هم

آنچنان نماند و اینچنین نیز هم نخواهد ماند

به عزت مبال و به ذلت منال که این هر دو را زود باشد زوال

این شعر را پدر بزرگم از ولایت تویسرکان بود آقای " داود شفیعی " که در تابلویی

با خط زیبا نوشته بود و قاب کرده بود و در اتاقش زده بود تا همیشه عبرتی باشه برای همه

این مفهوم زیبا و پر معنی ، چقدر بدرد این روزگار می خوره

قدیمیا چه تجربیات ارزشمندی داشتن